The Ranking of Indian Prme Ministers; What is freedom of creativity?

 The Ranking of Indian Prime Ministers

The noted historian Mr. Ramachandra Guha has expressed his opinion that after Mr. Nehru and Mrs. Indira Gandhi, Mr. Modi is in third rank as Prime Minister of India. I do not know what criteria he considered before giving such a statement.

For me Mr. P. V. Narasimha Rao and Mr. Modi are equally beneficial prime ministers to India and both have no intention for personal aggrandisement and just have progress of India in mind.
Inclusion of Mr. Nehru and his daughter in the first and second ranks as Indian prime ministers is highly subjective and is out of love and liking more than their contribution to progress and advance of India as far as citizens of India are concerned. It seems that such an appraisal is the outcome of more a colonial and feudalistic perspective.

Might be the mails one got has stirred the thought process in the individual.

**************

What is freedom of creativity?

In India presently many intellectuals, writers, poets, dramatists, scholars, artists, artistes, directors of small and silver screen distort the essence of characters of the Ramayana, the Mahabharata as they will and wish and call that creative freedom. Many of them do not subscribe to the idea of divine nature of these works by sages Valmiki and Vyasa.

These distortors are furious if their distortions are pointed out and criticised. Who gave them the licence to destroy the spirit of characters and characterization of the originals envisaged by sages Valmiki and Vyasa? Are they not indecently interfering in the freedom of expression of fellow creative poets Valmiki and Vyasa? Why they are not respecting the freedom of creativity of the sages and are playing with their characters and narrative so promiscuously​ and senselessly? 

Do not Valmiki and Vyasa have freedom of expression? Why these non-believers in the happening of these stories and existence of characters therein; and atheists touch these mere stories (according to their perception and belief) and distort their spirit, originality, use to society?

Let them create afresh wonderful fiction, drama and novels and literature matching the Ramayana and the Mahabharata s' vision, creativity, depth of dealing social, sociological, spiritual and aesthetic matters and the in-built appeal, popularity and following.

Freedom of expression is also respecting fellow creators, the spirit and significance of their creations.
Freedom of expression is not mere distortions with coloured perceptions and inadequate aesthetic temperament. Let freedom of expression be understood in all its facets by these self-appointed free spirits.

The Mind

The Mind

Our mind is a series of awareness. Self is a series of consciousness. Consciousness is present in all phases of mind - conscious states of mind. We have four conscious states of mind consequently or simultaneously. The four conscious states are - wakeful sleep, wakeful, dream and deep sleep.
In wakeful sleep and deep sleep conscious states of mind, mind is absent - mental functions such as experiencing, feeling, reacting mentally, thinking, learning of all knowledge and skills, receiving-cognizing information, communication through words or otherwise do not take place. Mind is in a state of rest. Mental activities of all kinds are off. 

The only difference between these Self-states of mind is, during wakeful sleep, mental awareness is available and during deep sleep phase of mind mental awareness is absent. During wakeful sleep conscious state we are aware of what is happening around us and to our body and we can act or react based on our volitions.

During wakeful and dream states of mind, mind will be in functional phase and all experiencing, feeling, thinking, cognizing, communication, learning of various disciplines and skills take place. Mental activities of all kinds are on.

Mind is the result of breathing process which issues out psychic energy pulses of 1/10 th second time-period and subsequent psychic energy pulse-transformations in forward and backward directions. The consciousness of Self, awareness of mind, inner-mental tools sense and action organs constitute mind and its functions.

When mind is functioning it is dual -dwaita phase or state of mind. When mind is not functioning and is taking rest, it is non-dual - adwaita state or phase of mind.

During adwaita phase of mind, no psychic energy pulse-transformations in any direction will happen. Mind is in peace; bliss; serenity; silence; contentment.

If we follow the Jnaana, Karma or Bhakti marga or do penance we can attain a state of mind which is not reversible, and be aware of the various functions of mind and still remain indifferent or act, react or interact as willed or necessary.

This is the teaching of Indian spirituality.

మరుసటి ఉగాదికి ఆహ్వానము; ఆకర్షణ - అవసరము; జీవిత పరమార్ధము - జీవన సాఫల్యము; భుక్తి - కౌశలములు

మరుసటి ఉగాదికి ఆహ్వానము

మెళకువ రాగానే జోరీగల వలె ముసురు ఆలోచనల
మధ్యనుంచి; తుమ్మెదల వలె చుట్టుముట్టి ఝంకరించు
తలపుల బారి నుంచి తప్పించుకొని బయట పడుటయే
గగనముగనున్న నాకు ఉగాది నాడు క్రొత్త సంవత్సరపు

పేరే గందరగోళమైన నేడు, అంతా చేదే; మనసుకు స్థిమితం
లేదు; ఆహ్లాదము లేదు; కప్పల తక్కెడ వ్యవహార మైనది
తెలుగు నాట అంతయు; అన్నియు తలకో దారి
యైన పంచాంగముల, కర్తల; వాటిపై, వారిపై పండిత

మన్యుల మీమాంసలు, వాద ప్రతివాదములు; ప్రతి వాడును
 పంచాంగం చేయు నేడు ఏది నిజము? ఏది
అనుసరణీయము? స్పష్టత లేని ఈ రోజున మౌనముగ
భగవంతుని స్మరించుచూ, ప్రార్ధించుచూ ఉగాది జరుపు

కొనుట మేలు; పేరులోన ఏమున్నది పెన్నిధి?
ఆ పన్నెండు నెలలే ఆ తిథులే, ఆ వారములే;
రాబోవు ఉగాది వరకు ఎటులనో గడిపి, మీమాంసలు,
వృత్తి, ప్రవృత్తి అంటని ఆరామము మనసునేలుచుండగా ఆహ్వానింతము తీయగ
మరుసటి ఉగాదిని, మనందరకు మనసులు ముదమంద

ఒక్క తాటి పై నిలచి సంవత్సర నామము పట్టించుకొనక
**************

ఆకర్షణ - అవసరము

ఆడవారికి రూపము మగవారికి మేధ, శూరత్వము, ధైర్యం
ఆకర్షణనిచ్చును; పాలకునికి ప్రజలతో మమేకమై వారి కష్ట
సుఖముల పంచుకొనుట ఆకర్షణ; కవికి, రచయితకు
పాఠకులకు మానసిక వినోదము, వికాసము కల్గించుట

ఆకర్షణ; ప్రకృతీ ప్రక్రియల అవగాహన చేసుకొనుట జ్ఞానికి,
శాస్త్రవేత్తకు ఆకర్షణ; ప్రకృతీ తత్త్వమును విచారించి
తేటచేయుట తత్త్వవేత్తకు ఆకర్షణ; ఆర్తుల, జిజ్ఞాసువుల,
శిథిల మనస్కుల, అర్ధార్ధుల, భక్తుల, బ్రోచి, కాచుట

పరమేశ్వరునకాకర్షణ; త్యాగము, యోగము, రాగము,
విరాగము, మానసిక విరామము, సాయుజ్యము మనిషికి
ఆకర్షణ; ప్రేమ, అభిమానము, ఆత్మీయత, అనురాగము
గృహస్థులకు, సకల మానవాళికి ఆకర్షణ, అవసరము
***********
 చదువది యెంత గల్గిన రసజ్ఞత యించుక చాలకున్న నా
చదువు నిరర్థకంబు, గుణ సంయుతులెవ్వరు మెచ్చ రెచ్చటం;
బదనుగ మంచికూర నలపాకము చేసిననైన నందు నిం
పొదవెడొ నుప్పు లేక రుచి పుట్టఁగ నేర్చు నటయ్య భాస్కరా!
************

Experienced meaning is conscious awareness of sense, idea or intuition. Meaningful experience is conscious awareness of mood, understanding or insight.
***********
 జీవిత పరమార్ధము - జీవన సాఫల్యము

మనందరం భగవంతుణ్ణి రూపంగా ఆరాధించ వచ్చు; నామంగా స్మరించ వచ్చు; తత్త్వంగా అనుభవించ వచ్చు.
భగవత్ తత్వము నిర్గుణమే అయినా, రూపమునకు, గుణమునకు మన అవగాహనానుసారము, ఇష్టానుసారం మనం అన్వయించుకొని పూజలు, పునస్కారములు చేసికోవచ్చు.

సదాచరణంతో మనసు నిర్మలమై, భగవన్మయం కావడమే, ఆ స్థితిని నిరంతరం అనుభవిస్తూ, సంయమనంతో విధ్యుక్త ధర్మములను నిర్వహించడమే ఆధ్యాత్మికత పరమార్ధము. భక్తి, జ్ఞాన, కర్మ మార్గములలో మనకు నచ్చిన దానిని, ఇష్టమైన దానిని అనుసరిస్తూ, సంసార బాధ్యతలను పరమాత్మార్పణంగా నిర్వర్తిస్తూ, ముముక్షువులమై జీవిస్తూ, బ్రహ్మైక్యమునొందడమే జీవిత పరమార్థము. జీవన సాఫల్యము.
**********

భుక్తి - కౌశలములు

వృత్తులు భుక్తికై కౌశలములు. బ్రాహ్మణులు వృత్తులను కులాలు చేశారని నింద. వంశపారంపర్యంగా దీనిని మార్చేశారని మరొక ఆరోపణ. ఎవరు, ఎప్పడు ఏమి చేశారన్నది ప్రామాణికత, విశ్లేషణ, అవగాహన​ లేని ఊక దంపుడు కబుర్లు​. సంఘంలో మేధావులుగా చలామణీ కావడానికి సులువైన మార్గం.

వంశపారంపర్యంగా చేసినా, కులాల పేరుతో చేసినా, వృత్తులు చేయడం ప్రతి ప్రాంతంలోనూ, దేశంలోనూ, సంఘంలోనూ తప్పని వ్యవహారం, సమాజ వ్యాయామం. మిగతా సంఘాల్లో, దేశాల్లో, ప్రాంతాల్లో వృత్తులు ఎవరు చేశారన్నది ప్రధానము, ముఖ్యము కాదు. అక్కడ వంశపారంపర్యంగా వృత్తులు స్వీకరించబడవు. కాని అన్నిరకాల పనులు వృత్తుల రూపంలోనే జరుగుతాయి.

భారతదేశంలో మాత్రమే తండ్రి తాతల వృత్తిని బట్టి, ఇప్పటి చదువులకు, ఉద్యోగాలకు సంబంధం లేకపోయినా, రాజకీయ కారణాల దృష్ట్యా ప్రత్యేకతలు అడుగుతారు. ప్రభుత్వం వారు చూపుతారు కూడాను. ఇన్నాళ్ళూ బ్రాహ్మణులు ​చేసిన అన్యాయం వలన మిగతా కులాల వాళ్ళందరూ ఎంతో నష్టపోయారని, బ్రాహ్మణులు వారిని ఇన్ని శతాబ్దాలు అణచిపెట్టి ఉంచారని అందుకే వారు వెనకబడి పోయారని ఆ తప్పంతా బ్రాహ్మణుల మీదకి తోసేసి రకరకాల పేర్లతో ఎన్ని కులాలవారో వెనకబడిన తనాన్ని అపాదించు కున్నారు. చదువుల్లో, ఉద్యోగాల్లో గారాబం చేయబడుతున్నారు.

ఈ కాగితం ముక్క చదువులు జ్ఞానాన్ని కలిగించడం లేదు, ఉద్యోగాలు తేవడం లేదు. అయినా బ్రాహ్మణుల మీద పడి ఏడవడం ఆగలేదు. పూర్వకాలపు వృత్తులన్నీ ఏదో ఒక సాంకేతిక విద్యకు సంబంధించినవి. అలా ఇప్పుడు మనం ఎగబడుతున్న సాంకేతిక విద్య రకరకాల వృత్తులలో ఇదివరకటి నుంచీ ఇమిడి ఉంది. అందుకనే ఏదైనా వృత్తిలో నిలచిన వారు ధనసంపాదన ఘనంగా చేసికుంటూ ఏ ఉద్యోగికి తక్కువ కాకుండా జీవితాలని గడుపుకుంటున్నారు. దీనిని గమనించీ ఏం మేధావి మాట్లాడడు.

అలా మనం ఇంజనీరింగ్ అని ఇప్పుడు ఎగబడుతున్న చదువులు ఎప్పుడోనే వృత్తుల రూపంలో, (కులాల పేరుతో), బ్రాహ్మణేతరులకు తరతరాలుగా అందుతూనే ఉన్నాయి. ఈ నిజం గ్రహిస్తే బ్రాహ్మణులపై శాపనార్ధాలు, అపార్ధాలు తొంభై శాతం మాయమై పోతాయి. అప్పుడు స్థిమితంగా ఏంటి​ చదువుకోవాలి, ఏ కౌశలం నేర్చుకోవాలి అనే విషయం అవగతమై, అవగాహన ఏర్పడుతుంది.

ఇంజనీరింగ్ కళాశాలలో అరవై శాతం సీట్లు ఖాళీగా ఉండిపోతున్న ప్రస్తుతం ఆమె కాగితం ముక్కతో ఉద్యోగానికై వెంపర్లాడడం బదులు, ఎవరైనా, సాంప్రదాయ వృత్తులను, సాంకేతికత పెరగడం వల్ల ఏర్పడిన క్రొత్త వృత్తులను నేర్చుకొని, మెళకువలు పట్టి జీవికను ఏర్పరచంకోవడం ఇంగితం.

కౌశలములు మాత్రమే ధనం సంపాదనకు పనికొస్తాయి. సాంప్రదాయ రీత్యా ఎవరు ఏ కులానికి చెందినా మంచి సాంకేతికత నిండిన కౌశలం నేర్చుకొని, వంటబట్టించు కొని జీవితం ఏర్పరచుకోవడం తెలివైన పని. కాగితపు ముక్క చదువుjలవలకై డబ్బునీ, సమయాన్ని, ఇతర శక్తి యుక్తులను వ్యర్థం చేసి కోవడం వృథా ప్రయాస.

Who is exploited?

Who is exploited?

It is the duty ordained by the nature to the female species of all animals to take care of receptive offspring. Whether it is man exploited woman, forward castes exploited underprivileged castes are all stories of 60 years ago. 

Now things are different. The discriminated against have become discriminating and are exploiting that constitutional provision to claim backward just for special treatment. We have to be in tune with present day happenings. Just as we can observe many women have different lives from what they had earlier. Neither writer nor reader ever exploited women, or underprivileged castes.

Most of us are like that. 

And it is impossible for anyone to see everyone lives in the same way; with the same comfort or privileges social, financial, cultural, ideological, religious, regional, caste-wise, community-wise and the like wise. Many realities different from our wishes keep people different; including the nature of the individual. 

And I stress that all men are not demons and all women are not angels. This is true with forward and underprivileged castes. The culture of victimization and and being victims and claiming being victimized are becoming so complex that it is becoming blurred who is the victim and who is victimizing. 

It is better to forget claiming being victimized. No government or no group of intellectuals can level everything. As we see getting exploited has become norm of all Indians. So who claims and who emancipates? I strongly feel that the very culture of claiming to be weak or got victimized is not good for the society. And who is exploiting and who is getting exploited changes from case to case and individual to individual. There is no generalized happening.

**************

I can understand what normal Indian needs is livelihood. All the earlier avenues have disappeared because of onset of modern civilization addicted to gadgetry. Original definitions and spirit of education has given place to commercial outlook about degree-fetching. The rush to have a certificate sans any learning, efficiency or proficiency will not provide any tangible solution to human foolishness. The problem is so complex and made clumsy by half-baked intellectuals who do not have any depth in any culture. That makes one talk recklessly and no soothing words or actions follow. Any society or nation must see ways to impress upon its citizens to try for a livelihood following earlier methods or any new methods. This mass education sans any learning cannot and will not provide any jobs and hence livelihood. Development of skills useful to society will make one make money. All other certificate-oriented studies lead to only disaster and just that is happening now in all societies and nations.

***************

The Upanishadic Art of Living is to be objectively concerned or be indifferent as the situation presents and be oblivious of them once the event, action, interaction or reaction is over. It is doing our ordained duty dispassionately, with equanimity of mind.

**************

I am a better and more suitable celebrity for getting adulation than most of the current celebrities. But the reality is I am yet to become a celebrity.

*************

 Most of the celebrities do not follow any culture or civilisation; they have their own path, the promiscuous. They do not hesitate to "attack" Hindu or ancient Indian thought because they are not encountered and made to grieve their loose talk and comments. This is a sad state of affairs for Indian culture and civilisation.

************* 

భారతికి విన్నపము; The daring nature of black money hoders; నేటి నాగరీకం - సంస్కృతి; అరటి వనము; స్త్రీ - పురుషులు

భారతికి విన్నపము

కవితలు వ్రాయడం తెలిసినంతగా కవిగా ప్రచారం తెచ్చు
కోవడం తెలియదు; కవినైనంతగా విమర్శకుల దృష్టిలో
పడడం తెలియదు; కాని రసజ్ఞులైన పాఠకుల మనసులు
పరవశింపజేయగల అదృష్టం పట్టింది చాలదూ వాణీ?

అయినా

అచ్చొంత్తించిన కవితా పొత్తములు తేలేదు; అంగరంగ
వైభోగంగా సభలు పెట్టి అందర పిలచి కిలం వదలుకొట్టుకో
లేదు; స్నేహితులైన, వాదముల తడిసిన, సిద్ధాంతరాద్ధాంత
పిడివాదముల దిట్టలు అనుంగు విమర్శనాశిఖామణులు

నాకు తెలియరు; మైత్రులు సలిపి, బంధముల నిలచి
కవిగా జాతీయ అంతర్జాతీయ ఖ్యాతి తెచ్చుకొను సులువు
తెలియదు; శతకోటి లింగాలలో బోడిలింగంగా మను నేను
కవితలు అల్లగలగడం నీ దయయే; నేనసలు కవినేనా?

ఈ అనుమానము మదిని ఏలు నాకు సరస్వతీ! భారతీ!
కావ్యముల, కవనావిశేషముల కూర్చగల కౌశల్యము
కలదాయని ఉన్న భీరుత్వమును సమూలముగ పెకలించి
విద్వత్శ్రేష్ఠుడనైన కవిగా సురుచిరరమ్యరమణీయ కవితా
ప్రసూనముల నిన్నర్చించు కవీంద్రునిగా నన్ను మలచి తల్లీ
నిన్ను నిరంతర భక్తి శ్రద్ధలతో కొలుచు భాగ్యమ్ము నిమ్ము
*************
 ఉన్న విషయాన్ని అందంగా చెప్పడమే కవిత్వం.
*************
The daring black money holders

Why the conditions have been so promiscuous and liniment all these years, and a free for all, which allowed with such impunity that every Tom, Dick and Harry have been allowed to amass so much black money and possess huge assets highly disproportionate to their declared sources of income; and governments have been pleading with these financial and economic offenders to do a favour to the nation, society, and Citizens by declaring their illegal money and assets?

Why a strong armed tactics and stern policy not designed and implemented to punish such criminals is very hard to imagine. Will these offenders who never cared for the offers of earlier governments respond to present government's appeal cum "warning"?

Unless there is a fear instilled in them that they will be punished for their crimes; none of these high society offenders will budge. The track records of governments so far have been so poor and non-serious that even under this Government they are not taking the offer cum warning seriously and are expecting to get away "cheaply".

Unless the Government now means business and acts so, none of these elite offenders are worried or afraid of.
*************
నేటి నాగరీకం - సంస్కృతి

మనిషి మనిషికి ఇష్టములు వేరు
"షి" కి "హి" కిని; స్నేహితులైతే
సర్దుకుంటారు; భార్యాభర్తలైతే
రామరావణ యుద్ధమే; మనసుకు

నచ్చితే ఎంత బరువునైనా మోస్తుంది
హృదయము; నచ్చకపోతే పూవునూ
బరువంటుంది; అంతయు మానసికము;
సర్దుకోలేని మనుషులు వారికి వారు,

వారి వారికి బరువులు; జీవితమంటేనే
అయినవారిని భరించడం; ఆనందమే
పంచడం; ఈ సూక్ష్మము తెలిసీ ఎందరో
అయినవారికి ఆకులోనూ కానివారికి

కంచంలోనూ వడ్డిస్తున్నారు; అయినవారి
పట్ల నిర్లక్ష్యం; అంతా ఉల్టా పల్టా ప్రవర్తన
కుటుంబాన్ని పక్కకు పెట్టి వీధిలో వారిని
కౌగలించుకోవడం నేటి నాగరీకం; సంస్కృతి
*************
 అరటి వనము

అరటి వనమున్నది మా పెరటి యందు
చేయును పచ్చగా మా కన్నులకు విందు

వేయును మారాకులు అన్ని చెట్లు లేత లేతగా;
రోజు రోజుకు ఎదుగుతున్న ఆ ఆకులు లేతాకుపచ్చ
నుంచి మారును ముదురాకుపచ్చకు ముద్దుముద్దుగా;
పసికూనల వలె అందములు చిందించుచు రమ్యముగ

ఎదుగునా తరువులు కన్నియ తరుణిగా అందగించినట్లు
రంభాస్తంభముల ఊరువులతో ఊహలలో తేలుచు
కన్నుల యువకుల తేల్పించుచు నయనానందకరముగ
 లావణ్యముల తూలుచు సొక్కుచు సోలుచు యవ్వన

శోభల; వేయును పొట్టాకు, వచ్చును పూవు, ఆపై
అత్తముల దొంతరలు సుందర దృశ్యములై అలరించును
ఫలముల నొసగును గోవిందుని వలె; మన
కడుపు నింపును అమ్మ వలె అనురాగముతో

అరటి వనమున్నది మా పెరటి యందు
చేయును పచ్చగా మా కన్నులకు విందు

*****************
 స్త్రీ - పురుషులము ఎవరము అయినా అందరమూ మంచివారమే. అందరమూ సమానముగా చెడ్డవారమే. దీనికి స్త్రీ, పురుష భేదము లేదు. ఏ కాలములోనైనా, ఎప్పుడైనా, ఇప్పుడైనా, రేపైనా, స్త్రీ - పురుషులు అన్యోన్యముగా ఉంటేనే, సృష్టి, స్థితి, లయములు సజావుగా జరుగుతాయి. అపార్థములు, స్వోత్కర్షలు సరియైన ఫలితాన్ని ఇవ్వలేవు. ఎవరమైనా మంచి-చెడుల కలయికలమే.
************** 
Most of the celebrates do not follow any culture or civilization; they have their own path, the promiscuous. They do not hesitate to "attack" Hindu or ancient Indian thought because they are not encountered and made to grieve their loose talk and comments. This is a sad state of affairs for Indian culture and civilization
*****************
.

అసలు నేను

అసలు నేను

నేను అంటే గమనిక. నిర్మల మానసిక స్థితి. నిర్మల మానసికానుభవము. నేను అనిపించే నేనుకు సంబంధించిన విషయానుభవము కాని, నేను అనే తలపు కాని, ఆలోచన కాని, మాట కాని నిజమైన నేను కాదు. శరీరమూ నేను కాదు. శరీర సంబంధమైన భావములు,  ఆలోచనలు, మాటలు నేనును స్పృశించవు. 

నేను తాత్పర్యము. తత్పరము. అవగాహన. నేను అర్థము కాని, వాక్యము కాని, ఉచ్ఛారణ కాని కాదు. నేను అవగాహనతో అనుభవైకవేద్యమయ్యేది మాత్రమే తప్ప భాష దానిని చేర్చలేదు. భాషలన్నీ పుట్టి లయమయ్యే మౌనమే నేను. నేను ఈ దివ్యపదము. 

విషయానుభవము కాని, విషయార్థము కాని పరమమైతే (జ్ఞాత, జ్ఞేయము ప్రసక్తి లేని నిరంతర జ్ఞానము –– కర్త, కర్మ ప్రమేయము లేని నిరంతర సత్ క్రియా లహరి – పరా) ప్రజ్ఞానము లేక వట్టి గమనిక మాత్రమే దృష్టిగా ఉంటుంది. ఇదే అసలు నేను. 

కన్నుకు రూపము, దృశ్యములు; చెవికి మాట, శబ్దము, ధ్వని; ముక్కుకు వాసన; నాలికకు రుచి; చర్మానికి స్పర్శ- గ్రహించబడే బయటి భౌతిక ప్రపంచపు వస్తువులు. వీటినే విషయములు అంటారు. ఈ విషయములు అదే సమయములో అవి కలిగించే అనుభవములను విషయానుభవములు అంటారు. విషయానుభవములనే వాసనలు – అనీ అంటారు. ఇలా బయటి ప్రపంచ విషయములను చూసి, చూపించే జ్ఞానేంద్రియములైన కన్ను, చెవి, ముక్కు, నాలిక, చర్మము మనసుకి దృశ్యములు – గ్రహిపబడే వస్తువులు. మనసు జ్ఞానేంద్రియముల ద్వారా విషయములను చూడడాన్ని, విషయానుభవములను అంత:కరణముల ద్వారా దృష్టికి తేవడాన్ని (వాసనలను ప్రేరేపించడాన్ని) మనోవృత్తి ఏర్పడడం అంటారు. అలా మనోవృత్తి విషయములను కాని, విషయానుభవములను కాని వహించి ఉండవచ్చు.

ఇలా విషయములను, విషయానుభవములను వహించి ఉండే మనోవృత్తులు ప్రజ్ఞాన రూపమైన ఈ పరమమైన నేనుకు దృశ్యములు. మనోవృత్తులను “లోకములు (– లోక్యతే అంత:కరణై: ఇతి లోక: - అంత:కరణములచే చూడబడేది, గ్రహించబడేది లోకము -)  అనీ అంటారు. నేను ఫలానా వ్యక్తిని అనే స్పృహ, తలపు, పలుకు గమనికయైన ఈ అసలు నేనుచే గమనింపబడే విషయములు. 

ఇలా విషయములు, విషయానుభవములు ఏమీ గమనికలో లేకపోవడాన్ని జాగ్రత్ సుషుప్తి – మెళకువతో కూడిన నిద్ర – అంటారు. గమనికలో విషయముల, విషయానుభవముల అభావమే – లేమియే- లేకుండా ఉండడమే సుషుప్తి. అన్నీ తెలుస్తూ ఈ నిద్రపోతే అది ఆత్మస్థితి. బ్రహ్మస్థితి. శాంతి, మౌన, ఆనంద స్థితులు ఇదే. (అంతర, బహిర్ ప్రపంచములు) ఏమీ తెలియకుండా ఈ నిద్రపోతే దానిని గాఢనిద్ర అంటారు. 

విషయములు, విషయానుభవములు దృష్టిలో (గమనికలో) ఉంటే అది మానసిక దృష్టి. మస్తిష్కములోని అంతర ప్రపంచము – బయటి భౌతిక ప్రపంచపు విషయముల, విషయానుభవముల ఆంతర ముద్రల సమాహారము – భావములుగా, తలపులుగా, అనుభవములుగా దృష్టిలో ఉంటే దానిని అంతర్ముఖ దృష్టి లేక స్వప్న / కల మానసిక దశ అంటారు. మనసు మాధ్యమముగా జ్ఞానేంద్రియముల ద్వారా బయటి భౌతిక ప్రపంచము, తద్వారా కలిగే అనుభవములు దృష్టిలో ఉంటే దానిని బహిర్ముఖ దృష్టి  లేక జాగ్రత్ / మెళకువ మానసిక దశ అంటారు.

ఈ రెండు మానసిక దృష్టులు విరమింపబడిన దృష్టిని విశ్రాంత దృష్టి అంటారు. ఇది ఆత్మ దశ. నిర్మల మానసిక దశ. ఇక్కడ విశ్రాంత శబ్దము మనసు, ఇతర అంత:కరణముల యొక్క విశ్రాంతతను, విరామమును, విరమణమును సూచిస్తుంది. 

మనసు, ఇతర అంత:కరణములు (బుద్ధి – నిశ్చయానిశ్చయములు, విచక్షణ, తర్కము- , అహంకారము – నేను ఫలానా వ్యక్తిని అనే స్పృహ, తలపు - , చిత్తము – స్మరణము, విషయానుభవములను కలిగించడము, ప్రేరేపించడము, జ్ఞాపకములను, జ్ఞప్తిని సృష్టించడము, దృష్టిలోకి తేవడము) పనిచేయక తమ జన్మ స్థానమైన ఆత్మలో లీనమై ఉంటాయి. ఈ స్థితిని ప్రళయ స్థితి అని అంటారు. మోక్ష స్థితి అన్నా, ముక్తి పదము అన్నా ఇదే.

ఈ విధముగా నేను అసలు స్వరూపమును ఎరిగి, అసలు నేనుగా (వట్టి గమనికగా) నిలవడం, అసలు నేనుగా ఉండడం ఒక ఆధ్యాత్మిక సాధన, సాధనా ఫలమూను. 

గుణస్వరూపము

గుణము అంటే గ్రంథి. ముడి. అనుసంధానము. బంధనము. బంధము.

విషయముతోగాని, విషయానుభవముతోగాని అంత:కరణములు ముడివడిన స్థితి సగుణ స్థితి. సత్వ-రజస్-తమములు గుణ విశేషములు. ఇలా ముడివడి ఉండకపోవడము గుణరాహిత్యము. నిర్గుణస్థితి. విషయ, విషయానుభవములతో ముడి వీడిన స్థితి. వీటితో బంధనారాహిత్యము, బంధనా అభావము (బంధము లేకుండుట), సంగరాహిత్యము, నిస్సంగత్వము, నిర్మోహత్వము, నిశ్చలతత్త్వము, నివాత స్థల దీపము (సహజ నిర్వికల్పము. ఇవే అసలు నేను పదానికి తాత్పర్యములు

అసలు నేను వ్యక్తికి సంబంధించినది కాదు. మనం వ్యవహరించే నేను – వ్యావహారిక నేను – వ్యక్తికి, వ్యక్తిత్వానికీ సంబంధించిన ఊహ మాత్రమే. తలపు మాత్రమే. “నేను” వ్యక్తిని అనేది ఒక అపోహ. ఆనంద స్వరూపమైన నేనుపై ఆనింపు. వ్యక్తిత్వము ఒక తెర. ఈ తెరను తొలగించు కోవడమే ఆధ్యాత్మిక గమ్యము. ఈ తెరను అవసరము వచ్చినపుడు దించుకొని, అక్కర్లేనప్పుడు ఎత్తేసుకోగలగడమే తాత్త్విక చతురత. 

అందుకే ఆధ్యాత్మిక సాధన కత్తిమీద సాము. అనవధానము ఒక్క క్షణమైనా కూడదు. తప్పుడు అన్వయాలు వస్తాయి. ఏర్పడతాయి. వ్యక్తిత్వ విరమణమే మోక్షము. వ్యక్తిత్వ స్పృహ జాగ్రత్ సుషుప్తి, సుషుప్తి (గాఢనిద్ర) దశలందు ఉండదు. జాగ్రత్ (మెళకువ), స్వప్న (కల) మానసిక దశలలో మాత్రమే కలుగుతుంది. ఆ విధముగా వ్యక్తిత్వము (వ్యక్తిత్వ స్పృహ) కొన్ని మానసిక దశలలో కలుగుతుంది. కొన్నిటిలో విరమింప బడుతుంది. ఉండదు. ఏర్పడదు. వ్యక్తిత్వ స్పృహ లేని  సమయములలో అహంకార, మమకారములు నిండుకొని, శాంతి, ఆనందము వెల్లి విరుస్తూంటాయి. 

వ్యక్తిత్వ స్పృహ అంటకుండా అన్ని లౌకిక, శారీరిక, మానసిక కార్యకలాపములను జరుపుకోవడమే తాత్త్విక జీవనం జీవించడం. తామరాకు మీద నీటి బొట్టులా చరించడం. శాంతి, ఆనందము, మౌనము నిండి ప్రజ్ఞానముగా నిలుచు విశ్రాంత దృష్టియే “నేను” పద లక్ష్యము, లక్షణము. మిగతావన్నీ వట్టి భావనలు మాత్రమే. ఇవి మిథ్యలు. ఒకసారి కలిగి - ఒకసారి విరమింపబడతాయి. విశ్రాంత దృష్టియే అసలు నేను స్వరూపము. అహం బ్రహ్మాస్మి! అహం రామబ్రహ్మాస్మి! 

ఆత్మ స్థితి - బ్రహ్మానుభవం; కాలం

ఆత్మ స్థితి - బ్రహ్మానుభవం

ముందు ఆ స్థితి ఉందని నమ్మాలి. మీరు ఆ స్థితి కి చేరుతారని విశ్వసించాలి. ఇంక సాధన మనిషి మనిషికీ వేరు. ఆ స్థితిని మీరు తప్పక అనుభవం లోకి తెచ్చుకుంటారు. ఆ అనుభవం గా మారతారు. అందుకనే మీకు భగవంతుడు ఈ సంకల్పం కలిగించాడు. అనుకోవొలి. అది పొందడానికి సాధన చేస్తున్నాను అనే స్పృహ వద్దు. సాధన చేయండి. మిగతాదంతా భగవంతుడే చూసుకుంటాడు. ఏమి సాధన అనేది మీ చిత్తం. భగవంతుడే మీకు గురువు. ఆయనే సర్వం వహిస్తాడని నమ్మండి. శుభం భూయాత్!

***************

తాము ప్రవచించవలసిన తత్త్వాన్ని కాని, యోగాన్ని కాని, ఆధ్యాత్మికతను కాని పక్కకు పెట్టి, తమ గురించి డంబాలు చెప్పుకుంటూ, శిష్య పరమాణువులను; తమ లేక వారి జీవితాంతం చుట్టూ తిప్పుకుంటూ, ధన, చరాచర ఆస్తుల సంచయం చేస్తూ తమ గురుత్వాన్ని, ఆకర్షణను దుర్వినియోగం చేసుకునే సామాన్యులు, ఉన్నతమైన, మహిమాన్వితమైన, అసామాన్యమైన భారతీయ తత్త్వ బోధనకు, ప్రచారానికి, ప్రసారానికి, ప్రాతినిధ్యం వహించడానికి అనర్హులు.

************

కాలం కదులుతూంది అంటే మనం ఆలోచనల్లో ఉన్నామని అర్థం. ఆ తలపులు గతం గురించి కాని, భవిష్యత్ గురించి కాని అయి ఉంటాయి. స్థిమితంగా, ఆనందంగా ఉన్నపుడు ఆ ఆలోచనలు ఉండవు. అంటే మనం మానసికంగా గతంలో​కాని, భవిష్యత్ లో కాని ఉండం. వర్తమానంలో మౌన, ఆనంద, శాంత స్వరూపంగా ఉంటాము. శుద్ధ గమనిక గా ఉంటాము.

అంచేత కాలం ప్రవాహం లేదా కాలగమనం తెలియదు. కాలస్పృహ ఉండదు. మనం, మన మనం "కాలాతీత" లేక "కాలాభావ" స్థితిలో ఉంటాము. ప్రియముతో కలయిక ప్రశాంతతను, ఆనందాన్ని ఇస్తుంది కదా. మనసుల మరణం ఆనందోదయం. రసమయం. మనసు తలపుల వరుస మాత్రమే కదా.